כִּֽי־כָל֣וּ בְעָשָׁ֣ן יָמָ֑י וְ֝עַצְמוֹתַ֗י כְּמוֹ־קֵ֥ד נִחָֽרוּ׃
Sapagkat naubos sa usok ang aking mga araw, at ang aking mga buto ay natigang na gaya ng apuyan.
Wala pa kaming makukuhang komentaryo para sa talatang ito sa ngayon. Pakisubukang muli mamaya.